Wypowiedzi Klientów

(...) Badania rekrutacyjne w pełni spełniły nasze oczekiwania.

NASK Dyżurnet.pl

 

(...) Polecamy firmę "Psychodiagnostyka" jako kompetentnego i solidnego wykonawcę badań psychologicznych kandydatów na pracowników.

Mitsubishi Motors

 

(...) Wyniki badań rekrutacyjnych – patrząc z perspektywy czasu – okazywały się trafne i bardzo pomocne w podejmowaniu decyzji kadrowych, dlatego polecamy „Psychodiagnostykę” jako wartościowe wsparcie procesów rekrutacji i selekcji pracowników.

Babka Medica

 

(...) Pieniądze zainwestowanę w te usługi to jedna z najepszych inwestycji w mojej firmie, to inwestycja w odpowiednich ludzi (...)

Arkada Budownictwo

 

(...) Rekomendujemy "Psychodiagnostykę" jako skuteczne i rzetelne wsparcie procesów rekrutacji i selekcji pracowników (...)

Partner XXI Sp. z o.o.

 

(...) Badania są wykonywane z dużym zaanagażowaniem i zrozumieniem potrzeb spółki. Wyniki badań są bardzo pomocne w procesie zarządzania kadrami (...)

Akademia Uśmiechu/ Eduservice

 

+więcej

Facebook - Lubię to!
Newsletter
Po wpisaniu adresu będziesz powiadamiany o nowościach.
Aktualności
  • 2016-11-07 10:44

    Artykuł "Dobra zasada ograniczonego zaufania" w Newsweek PSYCHOLOGIA

    W nowym numerze Newsweek EXTRA PSYCHOLOGIA (nr 7/2016) został opublikowany artykuł Wojciecha Wyplera pt. "Dobra zasada ograniczonego zaufania" poruszający problem nieuczciwych zachowań w relacji pracownik - pracodawca. Zapraszamy do lektury!

  • 2016-09-16 10:22

    "Anatomia zdrady" w Polsat News 2

    Informacja wydawcy programu "Prawy do lewego, lewy do prawego":

     

    15 września 2016. Afera warszawska zatacza coraz szersze kręgi. O mapie stołecznej reprywatyzacji opowiada Jan Śpiewak ze stowarzyszenia "Miasto Jest Nasze". W drugiej części programu o tym, skąd się bierze niewierność i czy da się przed nią obronić. Gościem Witolda Jurasza jest Wojciech Wypler, ekspert psychologii kłamstwa, autor „Anatomii zdrady".

  • 2016-08-23 17:27

    Anatomia zdrady

    14 września to data premiery wydawniczej książki Wojciecha Wyplera pt. "Anatomia zdrady". Książka ukazuje się nakładem MUZA SA.

     

    Fragment opisu wydawcy: „Anatomia zdrady” Wojciecha Wyplera jest książką poruszającą temat zdrady i kłamstwa w związku, zarówno partnerskim, jak i przyjacielskim, czy rodzinie.  To pozycja szczególna, bowiem autor jest psychologiem, specjalistą od psychologii kłamstwa. Szkolił między innymi agentów służb specjalnych, a więc zawodowych kłamców, aby w sposób wiarygodny potrafili przybierać fałszywą tożsamość.

  • 2016-05-04 14:06

    Raport firmy MBC Smart: REKRUTACJA I RYNEK PRACY 2016. Na co warto zwrócić uwagę w tym roku?

    Niniejszy raport ma za zadanie pokazać prognozę sytuacji na rynku pracy w 2016 roku...

  • 2016-04-18 08:39

    Między bezpieczeństwem a wolnością

    W dniach 21-22 kwietnia 2016 r. w Warszawie odbędzie się organizowana przez Wydział Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW konferencja pt. Między bezpieczeństwem a wolnością. Profilaktyka społeczna jako zadanie polityk publicznych...

  • 2015-09-02 09:06

    Interdyscyplinarna konferencja „Gospodarka i Społeczeństwo”

    W dniach 24-25 września 2015 r. w Łodzi odbędzie się organizowana przez Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny Uniwersytetu Łódzkiego interdyscyplinarna konferencja „Gospodarka i Społeczeństwo”.

  • 2015-04-08 09:43

    XIX Międzynarodowa Konferencja. Etyka w życiu gospodarczym.

    W dniach 7-8 maja 2015 r. w Łodzi odbędzie się organizowana przez Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny Uniwersytetu Łódzkiego XIX edycja konferencji „Etyka w życiu gospodarczym”.

A A A

Psychologiczne badania nad kłamstwem

W jakich obszarach teoretycznych i praktycznych prowadzone są badania nad kłamstwem?
Jak często ludzie kłamią? Kogo okłamują? Czy potrafią trafnie stwierdzić, że ktoś kłamie?
Czy zidentyfikowano jednostki lub grupy, których wyniki w rozpoznawaniu kłastwa są ponadprzeciętne?
Czy zidentyfikowano wskaźniki kłamstwa, które pozwalają na trafną ocenę wiarygodności wypowiedzi drugiej osoby?

 

Paul Ekman, Bella DePaulo oraz Aldert Vrij to badacze, którzy w ciągu ostatnich kilkunastu lat konsekwentnie zajmują się prowadzeniem badań nad kłamstwem, ich prace nadają kierunek kolejnym badaniom, a często wydają się mieć znaczenie przełomowe dla tego obszaru badawczego oraz zastosowań praktycznych.

 

Paul Ekman, kierownik Laboratorium Ludzkich Interakcji Uniwersytetu Kalifornijskiego, od bardzo wielu lat prowadzi eksperymentalne badania nad ekspresją emocji i zachowaniami niewerbalnymi, m.in. nad wskazówkami behawioralnymi, mogącymi świadczyć o kłamstwie.

 

Ekman jest autorem przyjmowanej w wielu publikacjach definicji kłamstwa, opisał również niebezpieczeństwa dotyczące procesu oceny wiarygodności wypowiedzi partnera interakcji (tzw. ryzyko Brokawa i błąd Otella). Jego aktywność badawcza skupia się na „przeciekach”, w których kłamca mimowolnie ujawnia prawdę oraz na „wskazówkach fałszu”, w których zachowanie okłamującego zdradza, że to co powiedział, nie jest prawdą. Dużo uwagi poświęcił również poszukiwaniu jednostek i grup, których wyniki w rozpoznawaniu fałszu i prawdy są ponadprzeciętne.

 

W trakcie wieloletnich badań ustalił między innymi, że emocjonalne ekspresje twarzy wyrażające radość, strach, złość, wstręt i smutek są uniwersalne, natomiast gesty są specyficzne dla danej kultury. Podjął również próby weryfikacji hipotezy o zróżnicowanym charakterze aktywności autonomicznego układu nerwowego dla emocji podstawowych. Wspólnie z Davidem Matsumoto prowadził badania nad kulturowym zróżnicowaniem wyrazów twarzy a obecnie koordynuje międzykulturowe badania dotyczące języka gestów.
Według Ekmana kłamstwo, kłamanie jest to „intencjonalne wprowadzenie w błąd drugiej osoby, bez uprzedzenia jej o zamiarze takiego zachowania”. Badacz opisał oraz rozwija studia nad dwoma rodzajami niewerbalnych wskazówek kłamstwa:

  • przeciekami, w których kłamca mimowolnie ujawnia prawdę oraz
  • wskazówkami fałszu, w których zachowanie okłamującego zdradza, że to co powiedział, nie jest prawdą.

 

Ekman stoi na stanowisku, że wskaźniki niewerbalne są najbardziej trafnym i obiecującym, jeśli chodzi o możliwe zastosowania praktyczne, wskaźnikiem kłamstwa. Opiera się przy tym na wynikach badań własnych, pokazujących, że ludzie mają nadmierne zaufanie do przekazu słownego i skłonni są pomijać lub błędnie interpretować większość wyraźnych wskazówek na twarzy, ciele oraz w głosie oraz na efektach analiz pokazujących, że trening w rozpoznawaniu opisanych przez niego niewerbalnych wskazówek kłamstwa zwiększa trafność w rozpoznawaniu fałszu. Stanowisko swoje podpiera również sprzecznościami w doniesieniach odnośnie badań nad werbalnymi wskazówkami kłamstwa – na przykład okazuje się, że odpowiedzi tylko niektórych osób kłamiących są pośrednie, wymijające i zawierają więcej informacji niż wymagało tego pytanie.

 

Ekman zwrócił uwagę na niebezpieczeństwa dotyczące procesu oceny wiarygodności wypowiedzi partnera interakcji. Groźbę nieuwzględnienia przez osobę posądzającą kogoś o kłamstwo różnic indywidualnych w zachowaniu ekspresywnym, np. błędnego uznania za kłamcę osoby, która mówi wymijająco, unika odpowiedzi lub popełnia błędy językowe określił terminem „ryzyko Brokawa”. Zaproponował także pojęcie „błąd Otella”, dla nazwania ryzyka uznania prawdy za fałsz, np. uznania za wskazówkę kłamstwa oznak napięcia emocjonalnego u niewinnej osoby, która obawia się niesłusznego oskarżenia oraz jego konsekwencji.

 

Jako wskazówki kłamstwa, które nie podlegają „ryzyku Brokawa” Ekman podaje dwa źródła przecieków:

  • emblematy pomyłkowe oraz
  • mikroekspresje (wymienia jeszcze tyrady emocjonalne i przejęzyczenia, natomiast nie zajmuje się nimi w sensie badawczym).

 

Aby ocenić tego typu zachowania jako możliwe wskaźniki kłamstwa, nie trzeba dokonywać porównań ze zwykłym nieemocjonalnym zachowaniem danej osoby, ponieważ „wskazówki te mają znaczenie same w sobie, w kategoriach absolutnych”. Emblematy pomyłkowe to błędy w ruchach ciała, z których przecieka informacja, jaką dana osoba chce ukryć, np. emblemat przeczenia – poziome kręcenie głową towarzyszący werbalnemu komunikatowi potwierdzania, zgadzania się. Znaczenie kluczowe dla stwierdzenia, że emblemat nie jest świadomie nadanym komunikatem, ale „wymknął się” ujawniając ukrywaną informację, jest według Ekmana i współpracowników to, że ujawnił się fragmentarycznie, a nie w pełnym zakresie gestu lub jego wykonanie nastąpiło poza miejscem jego typowej prezentacji, którym dla większości emblematów jest obszar między talią a szyją.

Strony: 1 2 3 4 5 Następna »

Komentarze